Machanie ogonem

Popularnym mitem jest przeświadczenie, że pies merdający ogonem się cieszy. Prawda jest taka, że merdając ogonem pies okazuje po prostu emocje- także te negatywne. Dlatego nigdy nie powinniśmy się sugerować machaniem ogona i na tej podstawie oceniać, czy pies jest przyjacielski czy nie. Do oceny emocji, które w danym psie wywołują merdanie ogonem, należy posłużyć się także postawą ciała, ułożeniem ogona (ale po wzięciu pod uwagę tego, jak naturalnie pies ma ułożony ten ogon!), rozluźnieniem/sztywnością ciała czy jego poszczególnych części, a także, wg najnowszych badań, stroną, na którą pies macha „bardziej” (psy, podobnie jak ludzie, są „stronne”).

dog-142328_1920

Wg pewnych doniesień pies machający ogonem w jedną stronę okazuje radość, a w drugą- emocje negatywne; to, w którą stronę które emocje są okazywane jest cechą osobniczą konkretnego psa:

W 2007 roku Naukowcy z Uniwersytetu w Trieście pod kierunkiem Vallortigary’ego przebadali dużą grupę psów w różnych sytuacjach. Odkryli, że pies nie merda ogonem, gdy jest sam. Ustalili, że jeśli pies macha ogonem w prawą stronę, oznacza to, iż jest życzliwie nastawiony do człowieka. Jeżeli natomiast macha w lewą stronę, ma wrogie zamiary. Machanie w prawą stronę ma miejsce, gdy pies jest szczęśliwy i chce poinformować człowieka o swoich dobrych intencjach. Machanie w lewą stronę występuje, gdy pies się boi, albo chce ostrzec, iż jest zły i groźny. Badacze prześledzili nagranie 30 psów (15 suk i 15 psów) różnych ras. Były to psy zapisane w programie szkolenia agility. Umieszczone zostały w klatkach wyposażonych w kamery. Badacze analizowali stopień wychylenia ogona w czterech różnych sytuacjach: gdy pies widzi swojego właściciela, widzi obcego człowieka, kota, innego psa. Każdy pies widział człowieka lub zwierzę przez minutę, po czym następowało 90 sekund odpoczynku. Badanie trwało 25 dni, po 10 sesji dziennie. Kiedy pies widział swojego właściciela wychylał ogon mocno w prawo. Gdy widział obcego człowieka i kota machał lekko w prawo (w przypadku kota mniej). W momencie, gdy widział innego psa, ogon bardziej wychylał się w lewo. Vallortigara tłumaczy takie zachowanie funkcjami półkuli mózgowych. Lewa półkula (kontrolująca prawą część ciała) odpowiada za pozytywne emocje, dlatego na widok właściciela psi ogon wychyla się w prawą stronę. Według profesora Vallortigary odkrycie to pomoże lekarzom weterynarii w leczeniu psów. Będą oni w stanie określić, co wpływa na zadowolenie psów, a co powoduje u nich lęk.

Reimchen wraz z uczniami, Kyle Artelle i Lisa Dumoulin, badali reakcje psów przy pomocy robota Lab Buddy. Dzięki zdalnemu pilotowi kontrolowali sposób, w jaki Buddy macha ogonem. Nagrali zachowanie 452 rzeczywistych psów, które reagowały na robota. Zaobserwowali, że większość psów zatrzymywała się i przestawała się zbliżać do Buddy’ego, gdy ten machał ogonem w prawo. Po wyeliminowaniu takich przypadków, gdzie pies może być rozpraszany przez właściciela lub inne psy, naukowcy stwierdzili, że 28% psów podchodziło ostrożnie, gdy Buddy machał ogonem w lewo, a 41% zbliżało się ostrożnie, gdy Buddy machał w prawą stronę. Wyniki były zaskakujące dla samych naukowców, gdyż dotychczasowe badania wskazywały na to, że psy mają tendencję do machania w prawo, kiedy zbliża się do nich przyjazny znany człowiek lub pies.

dog-1125785_1920
W 2006 roku Reimchen i student Steven Leaver użyli Buddy’ego, aby wykazać, że psy o obciętych ogonach bardziej ostrożnie podchodzą do innych psów.
Rola machania ogonem wydaje się jasna – ruchy ogona spełniają funkcję komunikacyjną. Jak zaobserwowali badacze ogon może się wychylać bardziej w lewo bądź w prawo, w zależności od napotkanego obiektu. Można więc domniemywać, iż wychylenie ogona w konkretną stronę wynika z odmiennego stanu psa (radość bądź lęk). Jednak znalezione materiały na temat badań nad machaniem ogonem u psów są bardzo skąpe. Ponadto wydaje się, że przeczą sobie wzajemnie. Niezwykle trudno jest opierać się na wynikach jednorazowego badania i generalizować wyniki na całą psią populację. Warto również podkreślić znaczenie innych elementów psiego ciała w komunikacji – np. położenie uszu, zamknięcie/otwarcie pyska. Elementy te nie zostały uwzględnione przy analizie reakcji na bodźce. Być może nie samo wychylenie ogona wskazuje na określony stan emocjonalny, ale np.wychylenie ogona plus położenie uszu.
Należy jeszcze wziąć pod uwagę fakt, że psy również wykazują stronniczość- zdecydowana większość psów preferuje prawą łapę, a niewielka część- lewą. Prawdopodobnie ta stronniczość jest, podobnie jak u ludzi, związana z odmiennym działaniem półkul, co może mieć również wpływ na kierunek machania ogonem.”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s